Jadwiga Majówna

Życiorys

Jadwiga Majówna była wyjątkową postacią w historii edukacji i gimnastyki w Polsce. Ukończyła Wyższe Kursy dla Kobiet A. Baranieckiego w 1891 roku, a następnie zdobyła wykształcenie w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Krakowie, które ukończyła w 1894 roku. Od 1896 roku podjęła pracę jako nauczycielka, wprowadzając nowoczesną gimnastykę szwedzką.

Będąc osobą pełną pasji, założyła Zakład Gimnastyki Leczniczej i Salonowej dla Dziewcząt i Kobiet, a także została prezesem Stowarzyszenia Nauczycielek w Krakowie. W 1913 roku współorganizowała żeńskie drużyny skautowe, a swoją działalność w ruchu skautowym podkreśliła jako redaktorka czasopisma „Skautka polska”.

W latach 1921–1924 pełniła funkcję wykładowczyni metody gimnastyki na Rocznych Państwowych Kursach Wychowania Fizycznego, a później działała w Studium Wychowania Fizycznego przy Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1927–1931. Jej osobiste zaangażowanie w rozwój edukacji fizycznej i zdrowotnej uczniów przyczyniło się do licznych zmian w tym obszarze.

Jadwiga była aktywna także na arenie międzynarodowej, biorąc udział w Międzynarodowych Kongresach Higieny Szkolnej oraz odbywając podróże naukowe do Szwecji i Finlandii. Jej życie zakończyło się w Krakowie, gdzie została pochowana na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze BD-wsch-po prawej Trembeckich.

Upamiętnienie

W hołdzie Jadwidze Majównej, upamiętniono ją poprzez nadanie jej imienia jednej z ulic w Krakowie.

Ulica Olszanicy jest częścią Dzielnicy VII Zwierzyniec, co nadaje jej szczególne znaczenie w kontekście lokalnej historii.

Przypisy