Jan Kinel

Jan Kinel, urodzony 30 marca 1886 roku w Rzeszowie, a zmarły 30 grudnia 1950 roku we Wrocławiu, był wybitnym polskim entomologiem oraz profesorem na Uniwersytecie Wrocławskim. Jako syn Ignacego Kinela, który był powstańcem styczniowym i inżynierem, Jan kontynuował tradycję naukową w rodzinie.

W swojej edukacji skoncentrował się na zoologii, studiując pod okiem znakomitego profesora Józefa Nusbauma Hilarowicza na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Już od 1920 roku pełnił zaszczytną funkcję sekretarza Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich w tym samym mieście. W 1923 roku obronił doktorat z zoologii, który był pierwszym krokiem do późniejszej kariery badawczej i dydaktycznej.

W latach 1931-1940 Jan Kinel był zaangażowany w działalność Muzeum, pełniąc różne funkcje, w tym te związane z dyrekcją. Po wojnie, zmuszony do opuszczenia Lwowa, osiedlił się w Wrocławiu, gdzie jego praca miała kluczowe znaczenie w reaktywacji oraz organizacji zbiorów w Muzeum Zoologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1948 roku uzyskał habilitację, co dodatkowo wzmocniło jego pozycję w środowisku naukowym.

Autor 31 prac naukowych, w 1931 roku wspólnie z Romanem Kuntze, opublikował programową książkę "Chrząszcze i motyle krajowe. Przewodnik do określania rodzin i rodzajów". Życie Jana Kinela zakończyło się w Wrocławiu, gdzie został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.