Antoni Gawron

Życiorys

Antoni Gawron to wybitny naukowiec, który zdobył swoje wykształcenie na Akademii Medycznej w Lublinie, gdzie ukończył studia w 1975 roku. Jego kariera akademicka rozpoczęła się po uzyskaniu tytułu doktora w 1981 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Następnie, w 1994 roku, obronił pracę habilitacyjną, której tematem były Badania nad oddziaływaniem 8-metoksypsoralenu na błony komórkowe. Tytuł profesora nauk biologicznych przyznano mu 4 kwietnia 2005 roku.

Gawron przez wiele lat był związany z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Na uczelni awansował na stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Biologii i Biochemii, który znajduje się na Wydziale Biologii i Biotechnologii. W 1996 roku objął funkcję kierownika Zakładu Anatomii Porównawczej i Antropologii. Dalszy rozwój kariery zawodowej związany był z kierownictwem pracowni mikroskopii elektronowej, którą prowadził od 2001 roku.

Oprócz pracy na UMCS, w latach 2002–2007 pełnił funkcję prorektora w Wyższej Szkole Humanistyczno-Przyrodniczej – Studium Generale Sandomiriense. W kolejnych latach, od 2007 do 2016, był rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Sandomierzu. Po przekształceniu uczelni 1 stycznia 2017 roku w Wydział Zamiejscowy Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, pozostał aktywnym pracownikiem na nowym stanowisku profesora zwyczajnego.

W swojej pracy naukowej Gawron specjalizuje się w cytologii i histologii. Jego dorobek obejmuje również bycie promotorem siedmiu przewodów doktorskich. Działał w Polskim Towarzystwie Histochemików i Cytochemików, gdzie był członkiem zarządu głównego oraz przewodniczył oddziałowi lubelskiemu w latach 1992–1999. W 2002 roku uzyskał status członka rzeczywistego Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Zasługi w dziedzinie oświaty zostały uhonorowane m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej w 2004 roku.

Przypisy