Rozwój Duchowy w Rzeszowie – Ministranci

Opublikowane przez Redaktor, 14.08.2016 r. o godz. 16:37

Rozwój Duchowy w Rzeszowie – Ministranci


Kim jest ministrant?

Ministrant jest osobą posługująca w liturgii, najczęściej w czasie sprawowania Eucharystii, a także nabożeństw pozaliturgicznych. Nazwa obejmuje zarówno konkretną funkcję wykonywaną podczas liturgii (np. ministrant ołtarza, ministrant księgi, ministrant światła) jak i stałą posługę wykonywaną najczęściej przez chłopców lub młodzież męską. Agenda liturgiczna przewiduje obrzęd błogosławieństwa i przyjęcia kandydata do służby liturgicznej ołtarza.

Kto może być ministrantem?

Przede wszystkim funkcję tę sprawuje młodzież męska. Niemniej jednak pojawiają się w kościele innego typu formacje dla dziewcząt, kiedy to właśnie młodzież żeńska prowadzi chociażby wiernych do ołtarza w procesji ze świecami, do komunii świętej.

Jaki strój obowiązuje ministrantów?

Przepisy liturgiczne nie określają szczegółowo rodzaju stroju ministranta posługującego w kościele. Tradycyjnym strojem, który ma najdłuższą historię jest:
rewerenda − suknia, zakładana w pasie lub sutanna w odpowiednim kolorze liturgicznym
komża
kołnierz − zakładany wokół szyi i na ramiona na komżę. Kolor kołnierza również odpowiada okresowi liturgicznemu.
Zdarza się, że w stroju pomija się kołnierz lub rewerendę, występują też takie sytuacje, gdzie kołnierz i rewerenda tworzą sutanelę czyli szatę na wzór kapłańskiej sutanny
alba − biała szata używana również przez kapłanów i diakonów, zazwyczaj przepasana cingulum wraz z założonym pod nią humerałem.

Jakie są stopnie formacji ministranckiej?

Kandydat – przyjęto, że kandydaci nie mają stroju liturgicznego, są jednak od tego wyjątki. Okres kandydatury określa proboszcz lub opiekun parafialny LSO. Winien on być na tyle długi, aby kandydat poznał wszystkie elementy służby przy ołtarzu
Niektóre parafie okres kandydatury dzielą na stopnie aspiranta i kandydata.
Ministrant – po okresie kandydatury zostaje uroczyście pobłogosławiony do pełnienia funkcji ministranta. Rodzaj posługi dostosowuje się do wieku i umiejętności ministranta. W niektórych diecezjach ministranci dzielą się kategoriami służby, którą wykonują np. ministrant światła, ministrant krzyża czy ministrant księgi.
Lektor – ministrant Słowa Bożego – w Liturgicznej Służbie Ołtarza to ministrant, pełniący funkcję lektora i pobłogosławiony do jej pełnienia przez biskupa. Do jego zadań należy odczytywanie Słowa Bożego, wezwań modlitwy powszechnej, komentarzy mszalnych, może także wykonywać psalmy responsoryjne. Jako starszy z grona ministrantów sprawuje nad nimi opiekę
Ceremoniarz – mistrz ceremonii – ministrant w stopniu ceremoniarza, odpowiada za przygotowanie Liturgii i jej poprawny przebieg. Odpowiada bezpośrednio po celebransie za poprawność Liturgii. Musi posiadać dużą wiedzę dotyczącą przepisów liturgicznych. Często jako element ubioru nosi krzyż ceremoniarski nakładany uroczyście przez biskupa. Może pełnić rolę opiekuna parafialnej Służby Liturgicznej
W przypadku braku ministrantów o niższym stopniu, lektor bądź ceremoniarz przejmuje ich obowiązki.

Co ministranci mają z takiej służby?

Po pierwsze pogłębienie wiary i rozwój duchowy.
Po drugie wiele parafii organizuje zbiórki pieniężne na rzecz ministrantów, za które w okresie wakacyjnym organizowane są letnie wypoczynki w górach, na obozach czy rekolekcjach.

Czy taka formacja jest łatwa?

Na to pytanie musi sobie odpowiedzieć kandydat, który chce podjąć się tego typu rozwoju duchowego i czego tak naprawdę oczekuje, będąc ministrantem.
Formacja ministrancka wiąże się z poświęceniem i służbą, dlatego przede wszystkim trzeba być na to gotowym i umieć połączyć wiele rzeczy ze sobą, naukę, posługę w kościele, zbiórki itp.

 

Tekst opracował Robert Fajger na podstawie:
1. ks. Jakub Dębiec. Strój ministranta. „KnC – Króluj nam Chryste”.
2. Paweł Malak: ABC Ministranta. Poznań: Hlondianum, 2005.ISBN 83-60214-20-4.
3. Słownik liturgiczny Oltarz.pl
4. Ministrantki przy ołtarzu? – w serwisie liturgia.dominikanie.pl
5. E. Stencel, Przy ołtarzu Pana, wyd. Diecezjalne, Pelplin 1993.
6. Ks. Stanisław Szczepaniec, Ceremoniał posług liturgicznych, wyd. Kuria Metropolitalna Archidiecezji Krakowskiej, 1987.
7. Stopnie liturgicznej na stronie Liturgicznej Służby Ołtarza. [dostęp 2012-05-21].
8. Dyrektorium Duszpasterstwa Służby Liturgicznej KEP, wyd. Światło-Życie, Kraków 2009
9. Wikipedia.pl

Dodaj komentarz