Rozwój duchowy w Rzeszowie – Odnowa w Duchu Świętym (cz.1)

Opublikowane przez Redaktor, 24.03.2016 r. o godz. 08:16

Rozwój duchowy w Rzeszowie – Odnowa w Duchu Świętym (cz.1)


Seria artykułów

Postanowiłem napisać serię artykułów dotyczącą rozwoju człowieka, ale w sferze innej niż materialna, czy zawodowa. Sfera ta będzie dotyczyć duszy człowieka. Tematy wiary i mówienia o niej, są dzisiaj bardzo niewygodne, ze względu na szerzący się wokoło ateizm oficjalny i ukryty. Mam nadzieję, że zastosowana forma będzie ciekawa i uzmysłowi nam to, co chcemy w ten sposób osiągnąć, mianowicie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy chcemy się rozwijać duchowo, czy też nie. Jeśli chcemy, to w jaki sposób można to zrobić? Artykuł ten oparty jest o moje własne przeżycia i doświadczenia.

Duch Św.: Kim jesteś człowieku?
Człowiek: Nie wiem kim jestem. A Ty kim?
Duch Św.: Twoim Bogiem.
Człowiek: Dlaczego ja Cię słyszę?
Duch Św.: Otworzyłeś się na moją łaskę.
Człowiek: W jaki sposób?
Duch Św.: Zaufałeś mi. Pragnę Cię umacniać i obdarzać swoimi
łaskami, ale czynię to szczególnie we wspólnocie Odnowy w moim Duchu.
Człowiek: A gdzie ja taką wspólnotę mogę znaleźć?
Duch Św.: Pokieruję tobą i znajdziesz swoje miejsce.

Duch Św. mówi do nas każdego dnia właśnie w taki sposób, ale my go słyszymy tylko wtedy, gdy jesteśmy gotowi Mu zaufać i przyjąć Jego łaskę. Szczególnie to jest możliwe w momencie przynależności do wspólnot. Jedną z nich jest Odnowa w Duchu Św.

Czym charakteryzuje się taka wspólnota?

Spotkania są raz w tygodniu, w tym co miesiąc jest modlitwa o uzdrowienie dla członków wspólnoty i między wspólnotowa msza na terenie Rzeszowa w ostatni poniedziałek miesiąca. Natomiast w pierwszy czwartek, piątek i sobotę miesiąca są czuwania przy Przenajświętszym Sakramencie. Co jakiś czas odbywają się również modlitwy wstawiennicze, ale o tym napiszę w odrębnym artykule.
Na spotkaniu mamy modlitwę przeproszenia, uwielbienia i prośby. Następnie kapłan czyta fragment ewangelii i rozważa go, a na końcu współbracia dzielą się na grupki, w których jest dyskusja dotycząca Słowa Bożego i mówienie o prywatnych doświadczeniach Boga.

Co daje wspólnota?

Przede wszystkim oparcie i pocieszenie dla osób w trudnych sytuacjach życiowych, wzajemną troskę o siebie, ale przede wszystkim rozwój duchowy. Członkowie Odnowy uczestniczą we wspólnych pielgrzymkach, tańcu uwielbienia, śpiewie uwielbienia, które są dodatkową formą rozwoju, ale nieobowiązkową. Poza formami religijnymi są również formy integracyjne, związane chociażby z możliwością wspinania się po ściance, wyjazdami w teren, nauką jazdy na nartach itp. Ale te atrakcje dodatkowe, są poza spotkaniami głównymi. Niejednokrotnie trudno jest uczestniczyć we wszystkim, ale osoby należące do wspólnoty wybierają to, co jest najbliższe ich sercu. Odnowa nie jest tylko związana z modlitwą w grupie, ale również uwielbieniem Boga przez inne formy, jak chociażby aktywny wypoczynek i modlitwę indywidualną. Nie można jednak zapomnieć o głównej formacji, związanej z modlitwą w grupach. Spotkania obfitują w śpiew, przy gitarze, naukę nowych piosenek i dobrą zabawę dla ducha.

Ktoś może zapytać, gdzie są wspólnoty Odnowy w Duchu Św. w Rzeszowie?

Pierwsza z nich znajduje się przy Saletynach, dla starszych i dla młodszych, kolejna przy Bernardynach, przy Św. Rodzinie i innych parafiach na terenie miasta. Niektórzy z członków Odnowy, otrzymują od Boga szczególne charyzmaty, ale o tym również napisze w odrębnym artykule. Należy tutaj zaznaczyć, że nie każdy odnajdzie się w tego typu wspólnocie. Jak do życia w małżeństwie, tak i tutaj potrzebne jest powołanie i łaska Boża.

Duch Św.: Pójdź za mną, a poprowadzę cię.
Człowiek: Boje się.
Duch Św.: Effatha – otwórz się.
Człowiek: Ufam Ci mój Panie.

Zatem i my zaufajmy Bogu i pójdźmy z nim, a on nas poprowadzi, do wspólnoty, w której będziemy mieli dodatkowe wsparcie nie tylko duchowe od kapłana, ale również świeckie, od członków wspólnoty.

Niektórzy standardowo zadadzą pytanie, czy warto się rozwijać duchowo?

To zależy tylko i wyłącznie od nas i naszych potrzeb duchowych.

Jak zacząć przygodę ze wspólnotą?

Po prostu pójść na spotkanie i zobaczyć jak to wygląda. Nikt na pewno nas nie wyrzuci, a my w każdej chwili możemy wyjść, jeśli nie odnajdziemy się w tym.

A co dalej, jeśli nam się to spodoba?

Oddajmy to Bogu i On nas już poprowadzi w dalszym rozwoju duchowym.

Co z darami charyzmatycznymi?

Bóg rozdaje je według swojej woli i komu tylko chce, ale człowiek musi ich pragnąć. Należy jednak pamiętać o tym, że osoby obdarzone darami charyzmatycznymi, powinny posługiwać nimi na rzecz innych.

Pamiętajmy jednak na zakończenie, że w kwestiach wiary nigdy nie możemy robić niczego na siłę, jednie z potrzeby serca.

Tekst Robert Fajger

Dodaj komentarz